یک سال از تیر توأم با تلاقی تردید و تلاش گذشت.انتخاباتی متفاوت با تمامی ۱۱۸سال انتخابات های قبل از آن. ایران،خسته اما زنده و بیدار در برابر هجوم لشکر یاس و یاوهگویی دشمنان ایستاد و راه خود را از غبار نومیدی جدا کرد،با وجود تلخیها چراغ امید را خاموش نکرد تا مردی برآید از دل مردم، صادق نیکخواه ، وطن دوست و خیراندیش که طبیب دردهای ملت شود.
پزشکیان نماد قدرت نبود؛ آینه اعتمادی ترک برداشته بود که از تبار نجابت برخاست و نور امید را در نگاه نگران مردمی زمانشناس تابانید.
حضور مجدد نیمی از واجدان شرایط در هنگامه جنگ ترکیبی توأم با هجوم بیامان انبوهی از رسانهها با قدرتی شوم و تحریفی تشویش زا،نمادی از بلوغ ملتی نجیب و رنج دیده بود که هنوز از امید جان برنداشته است.
سال گذشته در چنین روزهایی ایران یک صدا فریاد زد که هنوز زنده است، هنوز بیدار است و امیدوار... هنوز باور دارد که مسیر رفع بحرانها،سرفرازی و رفاه نه در آن سوی مرزها که در دل همین خاک و در بطن همین مردم در آغوش یک خانواده بزرگ به نام ایران ممکن است.چه در آن لحظات تاریخی پارسال چه در این لحظات تاریخی امسال که در آزمونی دیگر و در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و نه فقط با طوفان رسانه و امپراطوری دروغ و جولان بیپایان تیغ تحریم و تزویر که با آتش و آهن و آماج کینه ورزی معاندان روبرو بود جامعه ما به سان باغی در تندباد در خاک خود ریشه فشرد؛ از خشم و قهر نبارید و از تیر تیز تردید بر پیکر وطن نلرزید؛در این یک سال پرهیاهو یکی از سختترین سالها را تجربه کرد اما باز هم شگفتی آفرید.
برخی خائنان به وطن همنوا با شقیترین و پستترین خونخوار جهان بر طبل آنارشی کوبیدند و آتش فتنه افروختند؛جهانی از زر و زور و تزویر برای به زانو درآوردن ایران متحد شدند و بر دهل دروغ کوبیدند تا ارادهها را سست کنند گفتند که نظم و نظام پاشیده و بیامان دعوت به شورش میکردند اما نان بر سفره ماند با آنکه در شیپور آشوب میدمیدند،آب و برق جاری ماند با آنکه زیرساختها را نشانه رفته بودند،صدای وطن خاموش نشد با آنکه به اعتماد و ایمان مردم را بی امان می تاختند، صفوف خدمت نپاشید در حالی که مدام بذر مرگ و تخم ترس و کین میپراکندند.
سلام بر شهیدان شورآفرین و تاریخ ساز وطن که همصدا با فردوسی بزرگ سرود فتح و ایستادگی سردادند؛ *اگر سر به سر تن به کشتن دهیم از آن به که کشور به دشمن دهیم*
سلام بر رهبری حکیم که در میانه مه و موج این دریای بلا ،فانوس آرامش و قطبنمای ثبات و یقین بود
درود بر رئیس جمهور بی ادعا که با منش همیشه جوانمردانهاش سهم پیروزی را تماماً به ملت بخشید نه به جناحها و طیفیخاص.رئیس جمهوری که با گفتمان وفاق آمد نه برای قدرت نمایی؛برای بازگرداندن گفتگو و شنیدن صداهای ناهمگون و احترام به آنانی که حتی با همه مخالفتها و زاویهشان با حاکمیت پشتوانه سربازان وطن شدند و در سمت درست تاریخ ایستادند.
خدا قوت به دولت، به ملت،به معلمان، هنرمندان، کارگران، کارمندان ،دانشگاهیان،رسانه ها، کنشگران و همه و همه و همه ی آنهایی که با صبری عمیق یا کلامی کوتاه از ستونهای این خاک پاسداری نمودند.
اکنون زمان شناختن یکدیگر است زمان پایان دادن به حذفها کینهها و طردها،بندبازیها و باند بازیها و فسادهاست.آغاز عصر شنیدن و فهمیدن برای پالایش نقصها و پایش ضعفهاست. وقت شنیدن و شناختن و ساختن است نه در سایه حذف و تحقیر و تفرقه که در پرتوی مشارکت و مهر و همدلی تا دوباره "خدمت" لباس اخلاص بپوشد و به "حقیقت" پیوند بخورد.
درود خدا بر روان پاک سربازان و سرداران و دانشمندان ما که آرش گونه جان خود را در کمان نهاده و نثار وطن کردند و تیر غیرتشان سیاهی ظلمت را درید تا جهان بداند اینجا ایران است سرزمینی که اگرچه در تاریخ چند هزار سالهاش گاهی به زانو درآمده و اشغال شده اما هرگز به زوال تن نداده و نخواهد داد.
اکنون نوبت همت ما برای شکفتن امید است...رمز پیروزی و پایایی ایران و ایرانی صبر است و امید.
پاینده باد ایران و ایرانیان
حسین رحمانیان
به پیج اینستاگرامی «شهروندالبرز» بپیوندید
instagram.com/shahrvand.alborz